Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/2525 K.2020/10096

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında, sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi'nin, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün sanığın beraatine hükmetmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmü, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın, katılan şirketin 1/4 hissesinin ortağı ve şirket müdürü olduğu, şirket faaliyeti kapsamında işlem yapıyormuş gibi gösterip şirket ortaklarının yabancı uyruklu olmasından faydalanarak şirket adına çıkarttığı giderleri kendi kişisel harcamalarında kullandığı, parasını şirket ortaklarından tahsil ettiği halde şirket adına tahakkuk eden vergi cezaları, elektrik, internet ve su faturaları gibi bir kısım giderleri ödemediği, alınan bilirkişi raporlarında tespit edildiği üzere toplam 66.293,78 TL tutarındaki şirkete ait parayı mal edindiğinin belirlendiği,

bu nedenle katılan şirkete 56.160,13 TL tutarında senet verdiği ve bu senedin şirket kayıtlarına geçirildiğinin tespit edildiği, bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanık hakkında yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın CMK'nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanunun 303/1-a uyarınca beraat kararı verilmiş ise de, anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü bakımından ise CMK'nın 280/1-e maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da davet edilerek delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden,

duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi,