Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/3296 K.2020/6145

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde müştekinin çalıştığı benzin istasyonuna gelerek 30 TL tutarında yakıt aldıktan sonra üzerinde para olmadığını, babasının yolda kaldığını ve parayı evden alıp geleceğini söyleyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanığın eyleminin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan TCK 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

2- Sanık hakkında hapis cezası ile birlikte 5 gün adli para cezasına hükmedilmiş ise de TCK'nın 52/2-3 maddesi gereğince adli para cezasının bir gün karşılığı olarak hangi miktardan taktir edildiğinin ve adli para cezası miktarının gösterilmemesi,

3- Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca TCK'nın 58. maddesinden ek savunma hakkı tanınarak tekerrür hukümleri uygulanması hususunun gözetilmemesi,