Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/3360 K.2020/11699

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın amcası ...’e kendisini başbakanlıktan emekli gazeteci olarak tanıttığı, varsa yakınlarına iş bulabileceğini söylediği, ...’in de katılanın adını ve telefon numarasını verdiği, sanığın katılan ile irtibat kurup işe sokabilmek için istediği belgeler ile 50,00 TL parayı kargo aracılığı ile adına göndermesini sağladığı, daha sonra belgelerin kendisine gelmediğini belirterek buluştuğu, katılandan ...’ya döneceğini yol parasının olmadığını belirterek 150,00 TL daha aldığı, birkaç kez telefon ile görüştükleri, bir süre sonra sanığın telefonuna ulaşılamadığı,

bu suretle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, yurtiçi kargo irsaliye faturaları, tarafların uzlaşamadıklarına ilişkin uzlaştırma raporu ile dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında Kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla ihlal etmesi nedeniyle TCK’nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle cezasının arttırılması gerekirken eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan "...1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/314 Esas, 2008/204 Karar" sayılı ilamında maddi hata yapıldığı, tekerrüre esas olarak "... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/314 Esas, 2008/204 Karar" sayılı ilamının yazılmaması,