Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/381 K.2020/8760

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dairemizin bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, şikayetçilere iş bulacağını vaadederek kendilerinden para ve benzeri eşyalar aldığı ancak şikayetçilere iş bulmadığı gibi kendilerinden aldığı parayı da vermeyerek haksız kazanç sağladığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, şikayetçi beyanları, kolluk tutanakları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, birden fazla şikayetçiye karşı hileli hareketlerde bulunarak, maddi menfaat elde ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında atılı suçtan zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış sanığa tertip olunan para cezasının alt sınırdan uzaklaştırılarak hüküm kurulmasında takdir teşdit sebebi belirtilmiş olduğundan tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.