Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/3949 K.2020/7319

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Hakkında tefrik kararı verilen diğer sanık ...'in katılanın köyünde çalıştığı, katılan ile tanışarak evlenme isteğini öğrendiği, sanık ...'in tanık... aracılığı ile katılana evlenmesi için bir bayan bulduğunu ilettiği, akabinde sanıkların katılan ile tanık...'in pastanesinde buluştukları, sanık ...'in katılana kendisini “...” olarak tanıttığı ve evlenme karşılığında sanıktan 250.TL istediği, bu paranın katılanın talebi ile tanık... tarafından sanık ...'e ödendiği, daha sonra katılan ile sanık ...'in ...de bulunan bir sarraf dükkanına giderek bir küpe ve bir yüzük alarak katılanın sanık ...'e verdiği,

tarafların nikah işlemlerinin ...'ta gerçekleşmesi hususunda anlaştıkları, sanıkların sanık ...'in valizini almak bahanesiyle tanık... ve katılanın yanından ayrıldıkları ve bir dahada kendilerine ulaşılamadığı, bu surette sanığın iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Dosya kapsamına göre, Dairemizin 21/12/2017 tarih ve ... K. sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaşmanın sanığın katılanın vermiş olduğu Ahmet Cengiz hesabına 21/11/2018 tarihinde 250.TL.

21/12/2018 tarihinde 250.TL yatırması şartıyla edimli olarak uzlaştıklarına ilişkin 15/11/2018 tarihli raporun dosyaya sunulduğu, yargılama aşamasında mahkemece PTT Genel Müdürlüğüne müzekkere yazılarak sanık tarafından belirtilen hesaba ödeme yapılıp yapılmadığının sorulduğu, alınan 05/02/2019 tarihli yazı cevabında sanık tarafından 21/11/2018 tarihinde 250 TL yatırıldığı bildirildiğinden, mahkemece sanığın edimini ifa etmediğinden uzlaşmanın sağlanamadığı kabul edilerek, sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmiş ise de; sanığın gerekçeli temyiz dilekçesinde 21/12/2018 tarihinde kalan ikinci taksidi de ödediği,

ancak dekontu kaybettiğinden dosyaya sunamadığı, ayrıca katılan tarafından sanığa verilen 03/09/2019 tarihli belge ile sanıktan hiçbir alacağı kalmadığına dair belge verdiğinin anlaşılması karşısında, katılanın yeniden beyanı alınarak sanık tarafından zararının tamamının karşılanıp karşılanmadığı, sanık tarafından gerekçeli temyiz dilekçesi ekinde sunulan belgenin altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı hususlarının sorulması, şayet sanık tarafından katılanın tüm zararlarının karşılandığının tespiti halinde mahkemece mezkur Yönetmeliğin 25/4 ve 25/5. maddeleri kapsamında değerlendirme yapılarak uzlaşma sebebiyle düşme kararı verilmesi,

katılanın kalan zararının karşılanmadığının anlaşılması halinde ise etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 168/1-2-4. maddelerinde düzenlenen “etkin pişmanlık” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,