Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/4052 K.2020/9764

Değişen suç vasfına göre güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanununun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği;

ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması, kanun yoluna ilişkin süreler konusunda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda farklı düzenlemelere yer verilmesi,

7035 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra temyiz süresi konusunda tereddütler oluşması ve ilk derece mahkemelerince yanıltıcı ifadeler kullanılmasının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/10/2015 gün, 2015/11-120 Esas, 2015/313 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, avukatlar da dahil olmak üzere başvurucuların kanun yolunda yanılmalarına sebep olduğu gibi, Anayasa Mahkemesi'nin 09/06/2016 tarihli (Başvuru Numarası: 2014/4987) ve 22/09/2016 tarihli (Başvuru Numarası: 2014/1382) kararlarına göre bu durumun adil yargılanma hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkının ihlali niteliğinde bulunması nedeniyle,

sanığın yüzüne karşı 20/01/2020 tarihinde verilen hükme karşı sanığın 29/01/2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu ve sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılan şirket ile finansal kiralama sözleşmesi imzalayarak lazer kesim makinesi kiraladığı, kiralama işini sanığın şahsi adına yaptığı ve kira borcunu ödememesi sebebiyle katılan şirket tarafından sözleşmenin feshedilip kiralanan makinenin iadesi istendiğinde suça konu makineyi iade etmeyip uhdesinde tutarak haksız yarar sağladığının iddia edildiği olayda;

Sanığa yüklenen suçun takibi şikayete bağlı olup, 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesi uyarınca altı aylık şikayet süresinin zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla, şikayet hakkı olan kişinin fiil ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlayacağı,

katılan şirketin gönderdiği ihtarnamenin sanığa 19/03/2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve tebliğ tarihinden itibaren 60 günlük süre içinde kira borcunun ödenmemesi halinde finansal kiralama sözleşmesinin feshedileceğinin ve bu süreyi takip eden 3 günlük süre içinde ise suça konu makinenin katılan şirkete teslim edilmesi hususunun sanığa ihtar edildiği de dikkate alınarak, suç tarihinin bu sürelerin sona erdiği 22/05/2010 tarihi olduğunun kabulü gerektiği, bu itibarla katılan şirketin belirtilen suç tarihinden itibaren 6 aylık yasal süre geçtikten sonra 13/04/2011 tarihinde şikayette bulunduğu anlaşıldığından,

5237 sayılı TCK’nın 73/1-2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca süresinde şikayette bulunulmaması nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,