Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/4578 K.2020/8349

Suça sürüklenen çocuk hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/06/2013 tarih ve 2013/172 E. 2013/553 K. sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra üç yıllık denetim süresi içerisinde yeni bir suçun işlenmesi nedeniyle duruşma açılarak Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28/03/2016 tarih ve 2016/233 E. 2016/244 K. sayılı kararı ile açıklanan atılı suçtan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihi itibari ile müştekinin berber dükkanında çırak olarak çalıştığı, olay tarihinde müştekinin olmadığı bir zaman diliminde işyeri anahtarını konulduğunu bildiği yerden alarak dükkanı açıp kilitli olmayan sunta kasada bulunan müştekiye ait 300 TL parayı kendisine mal edip geri vermediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda;

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu; meslek, sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkalarının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenebilen bir suç olduğundan, suça konu paranın çırak olan suça sürüklenen çocuğa görevi nedeniyle tevdii ve teslim edilen eşya niteliğinde olmadığı ve dolayısıyla zilyetliğinin aktarılmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun dükkan kasasında bulunan parayı müştekiden habersiz olarak alması şeklindeki eyleminin,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

-Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,