KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2020/4708 E., 2020/8376 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
- Hüküm
- Hükmün açıklanması suretiyle;
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
1- TCK.nın 86/2, 62, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet 2- TCK.nın 86/2, 86/3-e, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet 3- TCK.nın 155/2, 43/1,62, 52/2,53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve basit yaralama suçlarından Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19/03/2013 tarih ve 2011/560 Esas, 2013/413 Karar sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleşmesinden sonra beş yıllık denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlenmesi nedeniyle aynı esas üzerinden yeniden duruşma açılması üzerine, atılı suçlardan sanığın mahkûmiyetine dair hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında müşteki ...'a karşı basit yaralama suçundan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak ve katılan ...’ye karşı basit yaralama suçundan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 04/01/2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2020/4708, K. 2020/8376, 10 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama