Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/473 K.2020/9620

Sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın bir özel güvenlik şirketinin müdürü olduğu, işyeri hekimi için ilan verdiği, sanığın kendisini doktor olarak tanıtıp Artvin’den İzmir’e görüşme için gelmek istediği ancak yol parası olarak 600 TL’nin gerektiğini söylediği, katılanın parayı göndermediği, aynı şekilde sanığın katılanı tekrar aradığı gelmek için yeniden 600 TL yol parası istemesi üzerine katılanın durumdan şüphelendiği ve sanığın işyeri hekim sertikasını kontrol etmek için sanıktan kimlik numarasını istediğinde vermediği, katılanın sadece otobüs biletini karşılayabileceğini söylediğinde sanığın kabul etmediği,

belli bir süre sonra sanığın katılanı yine aynı numaradan aradığı, önceki aramalarında adını ...olarak tanıtan sanığın bu sefer kendini Mecnun olarak tanıtması nedeniyle katılanın sanığın dolandırıcı olduğunu anlayarak şikayet edeceğini söylediği, dolandırıcılık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı iddia edilen olayda; sanık hakkında her ne kadar 5237 sayılı TCK 157/1, 35/2. maddeleri uyarınca basit dolancırıcılığa teşebbüs suçundan kamu davası açılmışsa da TCK 35/1 maddesinde teşebbüsün tanımının yapıldığı,

maddeye göre “Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli haraketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten sorumlu olur” şeklinde düzenlendiği, olayda da sanığın katılandan 600 TL parayı istemesine karşın katılanın baştan itibaren sanığa inanmayarak parayı vermediği, böylece sanığın isteme fiilinin hazırlık hareketi mahiyetinde kaldığı, eylemin icrai hareketinin de henüz başlamamış olduğu halde unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı gerekçelerle dolandırıcılığa teşebbüsten mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre; 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/121 Esas 2011/467 Karar sayılı 28/01/2012 kesinleşme tarihli ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi,