Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/4872 K.2020/8741

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki şirket vekilinin, kendisine duruşma günü bildirildiği ancak şirket vekilinin mazeret dilekçeleri sunmasına rağmen güveni kötüye kullanma suçundan açılan davada açıkça katılma talebinde bulunmadığı, mahkeme tarafından bozma sonrası ilk duruşmada müşteki şirket vekilinin mazeret dilekçesinin katılma yönünde talebi sorulmadan reddine karar verilerek hüküm verildiği ayrıca müşteki vekilinin sanığın cezalandırılmasını istediği anlaşılmakla hükmün temyiz edilmesi karşısında, davaya katılma talebinin var olduğunun kabulü gerektiği dikkate alınarak CMK'nın 237/2 ve 238.maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, müşteki şirketten 28/12/2010 tarihinde 12 aylığına kiraladığı ve teslim aldığı, aracın şüpheliye tesliminden iki gün sonra şirket merkezi ile aracın GPS bağlantısının kesildiği, sanığın bildirdiği telefon numaralarından arandığı ancak telefonların kapalı olması nedeniyle kendisine ulaşılamadığı, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, sözleşme ve tüm dosya kapsamından sanığın suçunun sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.