Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/4934 K.2020/7765

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Gerekçeli karar başlığında 08/10/2013 olarak belirtilen suç tarihinin, kira konusu malın yapılan ihtar üzerine katılan şirkete teslim edilmesi gereken tarih olan 11/03/2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, katılan şirketten 03/04/2007 tarihinde noter kanalıyla düzenlenen finansal kiralama sözleşmesi ile kiraladığı, kendisine teslim edilen 1 adet traktör ile ilgili sözleşmeden doğan kira borçlarını ödemediği, bunun üzerine Beşiktaş 3. Noterliği'nce 04/01/2008 tarihinde yapılan ihtara rağmen de söz konusu traktörü süresinde teslim etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunundaki, sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın kira konusu traktörün bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğunun anlaşılması karşısında;

eylemin 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen “basit güveni kötüye kullanma suçunu” oluşturacağı gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; sanığa yüklenen “güveni kötüye kullanma” suçunun, 11/03/2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından.