Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/5028 K.2020/9053

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın yokluğunda verilen hükümlerin sanığın bildirdiği son adrese herhangi bir şerh içermeden TK'nın 21/2. maddesine göre 10/08/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1)Sanığın katılan ...'e yönelik güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Sanığın katılan ...'a yönelik güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, patronu katılan ... tarafından iş yerine malzeme alması için verdiği paraları düşürüp kaybettiğini söylemesi ve daha sonra yine malzeme alması için verilen parayı alıp kaybolması şeklinde gerçekleşen eyleminin hizmet ilişkisinden kaynaklandığı ve hükümden sonra 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırmaya tabi TCK’nın 155/2 maddesinde belirtilen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu kapsamında olduğu anlaşılmakla, uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,