Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/5054 K.2020/10978

Suça sürüklenen çocuğun güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça süreklenen çocuğa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 251/7 maddesinde "basit yargılama usulunün yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, sağır ve dilsizlik halleri ile soruşturma ve kovuşturma yapılması izne ya da talebe bağlı olan suçlar hakkında uygulanmaz" hükmü uyarınca basit yargılama usulunün uygulanmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde müştekinin evinde misafir olarak kaldığı, müştekinin suça sürüklenen çocuğa kullanması amacıyla bir adet telefon verdiği, 04.06.2015 günü suça sürüklenen çocuğun kendisine müşteki tarafından verilen telefonu alarak evden ayrıldığı, kullanmak üzere kendisine verilen telefonu iade etmeyerek üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; suça sürüklenen çocuk savunması,

müşteki beyanı, ATK raporu ve tüm dosya kapsamında suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun 12-15 yaş arasında bulunduğu, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1-3 maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılması, sosyal inceleme yaptırılmaması halinde ise bunun gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği, bu kapsamda da gerekçeli kararda suça sürüklenen çocukla ilgili sosyal inceleme raporu alınmamasının gerekçesi gösterildiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.