Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/5060 K.2020/13044

ve 2016/110-2018/290 sayılı güveni kötüye kullanma suçundan sanığın TCK'nun 155/1, 168/1, 62/1, 52/2-4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin hükmün kaldırılması ile atılı suçtan sanığın beraatine dair hüküm

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin ilk derece mahkemesi tarafından verilen hükmün Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından kaldırılarak, atılı suçtan sanığın beraatine hükmedilmesi üzerine, söz konusu hüküm, vekalet ücreti ile sınırlı olmak üzere sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMK’nın 302. maddesi gereğince BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nin 303/1-h maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasına "Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine 2.725,00 TL vekalet ücretinin Hazineden tahsiliyle sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, dosyanın,