Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/524 K.2020/3071

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2019 tarihli ve 2019/4914 soruşturma, 2019/792 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/08/2019 tarihli ve 2019/12392 soruşturma, 2019/2575 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği merciince Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/09/2019 tarihli ve 2019/1061 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/12/2019 gün ve 94660652-105-03-17342-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/01/2020 gün ve 2020/1373 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, soruşturma konusu olayda, müştekinin köpek sahibi olmak için ... adına 350,00 Türk lirası para gönderdiği,

bir daha şüpheliye ulaşamadığı şeklindeki iddia karşısında, müşteki tarafından gönderilen paranın Türkiye İş Bankası A.Ş. Gebze/Kocaeli adresinde bulunan ATM cihazlarından çekildiği ve haksız menfaatin temin edildiği yerin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ