Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/544 K.2020/3116

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 08/05/2018 tarihli ve 2017/15629 soruşturma, 2018/407 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ... ve ... haklarında suç yeri bakımından dosyanın Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/05/2019 tarihli ve 2018/27152 soruşturma, 2019/2339 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olarak belirlenmesine dair İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli ve 2019/993 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/12/2019 gün ve 94660652-105-07-17610-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/12/2019 gün ve 2019/133368 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 25/06/2018 tarihli ve 2018/5967 esas, 2018/4705 karar sayılı ilâmında, "...Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunda soruşturma yapmaya yetkili Cumhuriyet Başsavcılığının, paranın çekilmek suretiyle menfaatin temin edildiği yer olduğu,

somut olayda, müşteki tarafından gönderilen paranın İstanbul ili Halkalı Merkez Mah. Fatih Cd No 2 adresinde bulunan Ziraat Bankası ATM cihazından çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ