Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/5730 K.2020/8842

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü, sorgusunda bildirdiği adreste birlikte ikamet ettiği kardeşi imzasına 12/05/2007 tarihinde tebliğ edilmiş ise de.

UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, sanığın hüküm tarihi ve tebliğ tarihi itibari ile “Bayrampaşa Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda” hükümlü olarak bulunduğu, bu nedenle duruşmadan bağışık tutulma talebinde bulunmayan sanığın, hükmün açıklandığı 20/04/2007 tarihli duruşmada hazır bulundurulmayarak CMK'nın 193/1 ve 196. maddelerine aykırı davranıldığı ve sanığa cezaevi kanalı ile tebligat yapılması gerekirken, cezaevine girmeden önceki adresine yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla;

sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenip, hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen temyiz talebinin reddine dair 30/10/2007 tarih ve 2003/442 E, 2007/2003 K sayılı ek karar ile sonraki tarihli kararlar kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun kanunda gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tâbi olduğu ve lehe olan mülga 765 sayılı TCK'nın 503, 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 14/08/2003 tarihinden inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmakla.