Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/5848 K.2020/8618

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ile sanığın iş arkadaşı oldukları, olay günü katılanın iş nedeniyle nakliye şoförüne 500 TL para çekip vermesi için bankamatik kartını sanığa verdiği, sanığın da aynı gün Osmaniye Organize Sanayi Bölgesinde bulunan ATM'den katılanın bilgi ve rızası dışında toplamda 1.050 TL para çekerek kartı katılana iade ettiği sanığın bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanık savunması, katılan beyanı, banka yazısı ile dosya kapsamından katılanın nakliye şoförüne ödenecek 500 TL’yi ödemesi için sanığa vermiş olduğu bankamatik kartından ödenecek paranın haricinde sanığın ayrıca 650 TL daha para çekmiş olması nedeniyle katılandan izinsiz gerçekleşen eyleminin TCK'nın 245/1. maddesinde tanımlanan “banka veya kredi kartının kötüye kullanılması” suçunu oluşturmasına karşın vasıfta hataya düşülerek, güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,