Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/5895 K.2021/1547

Dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’a atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; katılanın uzlaşmak istememesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’ın, katılanın verdiği araç ilanı üzerine 29.000 TL satın almak üzere anlaştıkları, sanık ...’ı kayınpederi olarak tanıttığı, sanık ...’nin parayı almak üzere bankaya gittiğini söylemesi üzerine katılanın araç satışını noterde gerçekleştirdiği, noterden çıktıklarında sanık ...'in araçla hızla uzaklaştığı, araç iade edilmediği gibi 29.000 TL paranın da katılana verilmediği bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanık ... tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sorgusunda bildirdiği MERNİS adresine 23/07/2018 tarihinde Tebligat Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 23/07/2018 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden sanığın eski hale getirme ile buna bağlı olarak vaki temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.