Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/6148 K.2020/8887

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 14/06/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'ün sağlık Bakanlığının karşısındaki özel otoparkta 7 yıl görev yaptığı, sanıkla aracını bu otoparka getirmesi nedeniyle tanıştıkları, sanığın katılan ...'le yakınlık kurarak "sana buralarda yazık oluyor bir devlet dairesine yerleştirelim" dediği ve kendisinden ikametgah ilmuhaberi, mal beyanı belgesi gibi bir takım belgeler istediği, Hazine Müşteşarlığında şoför olarak yerleştireceğini masraf olacağını, para lazım olduğunu söyleyerek peyder pey 6.500-TL parayı katılanın sanığa verdiği,

bir kez katılan ... ‘i Başbakanlığa götürerek sanığın personel bürosuna girip çıktığı burada bir şahsın ismini sorduğu izinli olduğunu öğrenince oradan çıktıkları, ...'ün kuzeni olan ...'e sanığın yardımcı olacağını onu da güvenlik görevlisi olarak işe sokturabileceğini söylediği ve Aykut'un sanığa 1500-TL para verdiği, sonra sanığın ortadan kaybolduğu, katılan ...'in sanıktan paralarını istemesi üzerine ....

PTT sinden 19/09/2009 tarihinde 200-TL PTT havalesi yaptığı, yine 08/10/2009 tarihinde İzmir .... PTT sinden ... adına 100-TL gönderdiği, ....'e toplam 300-TL iade ettiği, diğer katılan ...'a da hiç bir ödeme yapmadığı,sanığın katılanlardan bu paraları alıp müştekileri işe yerleştirmemek suretiyle mal edindiği ve dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık savunması, tutanaklar, katılan beyanları, tanık beyanı, uzlaşma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamından; sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olup, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, atılı suçu birden fazla mağdura karşı tek bir fiille işlemiş olması nedeniyle, sanık hakkında TCK'nın 43/2.maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.