KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2020/6282 E., 2020/10608 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK’nın 157/1, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Hükümlü hakkında daha önce dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın açıklanması üzerine, açıklanan karar hükümlü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
05/05/2011 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi nedeniyle hükümlünün uyarlama yapılması istemi üzerine, dosya üzerinden 19/06/2018 tarihli ek kararla kanun değişikliği nedeniyle uzlaşma işlemleri için infazın durdurulduğu, hükümlü ile katılan ... arasında “edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe ertelendiği” ve edimli olarak uzlaşma sağlandığı,
hükümlü hakkında uzlaştırma yönetmeliğinin 27/2. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ancak hükümlünün 30/07/2019 tarihine kadar edimi yerine getirmemiş olması nedeniyle 13/11/2019 tarihinde hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,
ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17/05/2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01/06/2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun’un 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101/3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2020/6282, K. 2020/10608, 22 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama