Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/6361 K.2020/11384

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli kararda suç tarihi olarak “02/09/2014” yerine, “14/08/2014–02/09/2014”; adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuğun, katılan ...’yi telefon ile arayarak kendisini komiser olarak tanıttığı, kuyumcuda olan hırsızlık olayı ile bilgilerinin örtüştüğünü beyan ettiği, katılan ...’nin telaşlanarak telefonu damadı olan diğer katılan ...’a verdiği, suça sürüklenen çocuğun katılan ... ile görüşerek evden ayrılmasını sağladığı, sonra katılan ...’den evdeki altınlarını Pınarbaşı Bim market civarına getirmesini istediği, katılanın evdeki 40.000,00 TL değerindeki altınları bir poşete koyarak belirlenen yere giderek suça sürüklenen çocuğa teslim ettiği, suça sürüklenen çocuğun bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği,

suça sürüklenen çocuk savunması katılanlar beyanı, tarafarın uzlaşamadıklarına ilişkin rapor ile dosya kapsamından anlaşılmakla, eylemin suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile eklenen TCK'nın 158/1-L maddesine temas etmesine rağmen suç tarihinde yürürlükte ve suça sürüklenen çocuk lehine olan, aynı Kanunun 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.