Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/6396 K.2020/11186

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve meçhul şahıs haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 20/12/2019 tarihli ve 2019/10323 soruşturma, 2019/1660 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Isparta Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/01/2020 tarihli ve 2020/71 soruşturma, 2020/63 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2020 tarihli ve 2020/311 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/05/2020 gün ve 94660652-105-32-2225-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2020 gün ve 2020/49117 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 26/11/2018 tarihli ve 2018/7341 esas, 2018/8480 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 15.10.2018 tarih ve 2018/5833-6672 sayılı ilamı ile istikrar kazanmış daha birçok kararında da belirtildiği üzere, menfaat konusu paranın çekildiği yerde dolandırıcılık suçu tamamlanacağından yetkili yerin de bu doğrultuda belirlenmesi gerektiği...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği veya menfaatin temin edildiği yer olacağı, somut olayda, müştekinin Marmaris ilçesinde villa kiralamak için [TELEFON] nolu cep telefonunu aradığını,

... isimli şahıs ile 5 günlük kira için anlaştıklarını ve 500,00 Türk lirası kaparo yatırdığını, akabinde araştırdığında Marmaris’te böyle bir villa olmadığını ifade ederek şikâyetçi olduğu, müştekinin gönderdiği 500,00 Türk Lirası paranın Merkezefendi Denizli ATM'den çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ