Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/6783 K.2020/11374

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün temyizi üzerine, yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’in yokluğunda verilen hükmün, 07/02/2014 tarihli sorgusunda beyan ettiği bilinen son adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligat evrakının muhatabın adreste tanınmadığından bahisle bila tebliğ iade edilmesi üzerine ve sanığın MERNİS adresinin de bulunmaması nedeniyle aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 13/08/2014 tarihinde tebliğ edilmek suretiyle hükmün kesinleştirildiği, sanığın 09/10/2014 tarihli temyiz istemi üzerine,

mahkemenin 14/10/2014 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verdiği ve bu kararın da yine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 04/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği cihetle;

daha önce aynı adrese kanuni usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmamasına rağmen, sanığın sorgusunda bildirdiği son adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin hukuki bir geçerliliğinin bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek ve temyiz talebinin reddine dair 14/10/2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın, iştirak halinde hareket ettiği temyiz dışı ... ve ... ile birlikte sahte sürücü belgesi kullanmak suretiyle katılan ...'den kiraladıkları aracı üçüncü bir şahsa satmak suretiyle menfaat temin ettiklerinin iddia ve kabul olunması karşısında; kamu kurumu olan trafik tescil şube müdürlüğünün maddi varlıklarından sayılan sürücü belgesinin kullanılması nedeniyle, sanığın eyleminin TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,