Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/698 K.2020/4320

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın şikayetçinin hasta olan on yaşındaki oğlunu Suriye'den ilaç getirterek iyileştireceğini söyleyip şikayetçiyi ikna ettiği ve şikayetçiden dört adet Cumhuriyet Altını aldığı, ancak ilaç getirmediği gibi parasını da iade etmediği, sanığın bu eylemiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın eyleminin iddianame içeriği itibariyle katılanın oğlunu Suriye’den ilaç getirip iyileştireceği söyleyerek katılanı ikna etmesinden ibaret olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıl olağanüstü dava zamanaşımı süresi ile 5271 sayılı CMK’nın 253/21. maddesi gereğince “şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu” tarih ile uzlaştırma raporunun düzenlendiği tarihe kadar duran zamanaşımı süresi de eklenerek dikkate alındığında, suç tarihi olan 06/06/2007 tarihinden inceleme tarihine kadar olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından.