Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/7415 K.2020/11441

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık suç tarihinde, müştekiyi telefonla arayarak kendisini emniyet görevlisi olarak tanıttığı, katılana hitaben "hesabından kredi çekileceğini, bundan dolayı ikametinde bulunan bütün altınların bir torba içerisine nakit paraların ayrı bir torba içerisine koyarak dışarı çıkmasını'' söylediği, müştekininde ikametinde bulunan toplam değeri 10.000 TL olan altınları ile 14.000 TL parayı torbalara koyarak dışarıya çıktığı, bu sırada müştekinin telefonu devamlı şekilde açık olduğu daha sonra sanığın müştekiye elindeki poşetleri Babadağlılar Toki evlerinin sol tarafında ki fazla işlek olmayan yol kenarından aşağıya attırdığı,

''bu konuda kimseye bir şey söylememesi gerektiğini'' müştekiyi tembihlediği sanığın müştekinin boş bir araziye atmış olduğu 10.000 TL altın ve 14.000 TL nakit parayı aldığı iddia olunan olayda; sanık savunmaları, müşteki beyanları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın eyleminin suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinin yürürlükte bulunmaması nedeniyle, sanık lehine olan aynı sayılı TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.