Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/7466 K.2020/11399

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 2009 olarak yazılmış olan suç tarihinin 27/03/2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...’un, İskenderun’a demir almak için gelen katılan ve tanık... ile buluştuğu, sanıklar, katılan ve tanık...’in birlikte yemek yedikleri, sanık ...’un diğer sanık ...’yi demir çelik fabrikasının müdürü olarak tanıttığı, katılanın demir alımı konusunda anlaşıp sanıklara 36.000,00 TL ödemeyi kabul ettiği, katılanın ertesi gün belirtilen miktarı Halk Bankası A.Ş. İskenderun Şubesinden çektikten sonra demir ticareti yapan fabrikanın önünde sanıklar ile buluşarak parayı verdiği, sanık ...’nin " işlem tamam sen Bursa'ya dön demirleri tıra yükleyeceğiz" dediği, ancak sanıkların demiri göndermediği, katılanı çeşitli bahaneler ileri sürerek oyaladıkları, bu suretle üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1)Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın tevil yollu ikrarı, katılan beyanı, tanık anlatımı, dekont sureti, tarafların uzlaşamadıklarına ilişkin rapor ile tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...'un kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’nin tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, her ne kadar katılan, sanık ...’yi fotoğraf teşhis tutanağı ile teşhis etmiş ise de, sanık ... suç tarihinde 60 yaşında olmasına rağmen, tanık...’in, kendisini ... olarak tanıtarak parayı alan şahsın 30-35 yaşlarında olduğunu, sanık ...’un da ...’in 30-35 yaşlarında olduğunu beyan ettiği ve kendisine sanık ...'in fotoğraflarının gösterilmesi üzerine "bana resmini gösterdiğiniz kişi olay günü bizimle beraber oturan ve ... ile alışveriş yapan ... değildir. ... genç 30-35 yaşlarında biridir." şeklinde beyanda bulunduğu,

katılanın imzasını içeren 14/09/2015 tarihli dilekçe ile de katılanın isim ve soyisim benzerliğinden kaynaklanan bir hata olduğunu, kendisini dolandıran ... isimli şahsın sanık ... olmadığını beyan ettiği, ayrıca sanık ...'nın İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02/07/2014 tarih, 2011/143 Esas, 2014/169 Karar sayılı kararı ile benzer yöntemle dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine hükmedildiği, anılan dava dosyasında demir-çelik fabrikasında satış müdürü Ali Kılıç olarak kendisini tanıtan kişinin 1978 doğumlu Bilgin Alıcı olduğunun tespit edildiği,

verilen mahkumiyet hükmünün Daire'nin 2015/14285 Esas, 2018/7457 Karar sayılı kararı ile de onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından.

14/09/2015 tarihli dilekçedeki beyanı yönünden katılanın dinlenmesi, katılan, tanık... ile eldeki davadaki 1949 doğumlu sanık ... ve İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02/07/2014 tarih, 2011/143 Esas, 2014/169 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine hükmedilen 1978 doğumlu Bilgin Alıcı'nın mahkemede yüzleştirilerek dolandırıcılık yapan kişinin sanık olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,