Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/7661 K.2020/11973

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-j-son, 52/2, 158/1-son ve 43. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 10.250,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, sanık Kenan Yıldız'ın, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-j-son, 52/2 ve 158/1-son maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 4.600,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/06/2014 tarihli ve 2011/52 esas, 2014/158 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/07/2020 gün ve 94660652-105-31-12370-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2020 gün ve 2020/59901 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya aslının, dosyanın diğer sanığı olan Yıldıray Reyhanlı yönünden temyiz incelemesine esas olmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş olması nedeniyle onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

Suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olduğu somut inceleme konusu olayda, 5237 sayılı Kanun'un 158/1. madde ve fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca 20,00 ilâ100,00 Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken,

yazılı şekilde tayin olunan adli gün para cezalarının bir gün karşılığı takdir olunan miktarla çarpılmasından sonra, cezanın haksız kazancın iki katından az olduğundan bahisle haksız elde olunan yararın iki katına yükseltilmesi suretiyle infazda tereddüde yol açacak şekilde yanlış hesaplanarak hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/06/2014 tarihli ve 2011/52 esas, 2014/158 sayılı kararının bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1)Sanık...bakımından; Sanık hakkında verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/3601 esas, 2015/22674 karar sayılı 30/03/2015 tarihli ilamında temyizen incelenerek haksız menfaat hesaplamasındaki yanlışlık nedeniyle düzeltilerek onandığı ve bu şekilde incelemeden geçmek suretiyle kesinleşen hükme ilişkin kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağı gözetildiğinde; İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/06/2014 tarihli ve 2011/52 esas, 2014/158 sayılı kararına bu yönden yapılan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2)Sanık ... açısından ise. İncelenen dosya içeriğine göre, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olduğu somut inceleme konusu olayda, 5237 sayılı Kanun'un 158/1. madde ve fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, tespit olunacak temel gün,

suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca 20,00 ilâ100,00 Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde tayin olunan adli gün para cezalarının bir gün karşılığı takdir olunan miktarla çarpılmasından sonra,

cezanın haksız kazancın iki katından az olduğundan bahisle haksız elde olunan yararın iki katına yükseltilmesi ve artırım maddesinin sonra uygulanması suretiyle infazda tereddüde yol açacak şekilde yanlış hesaplanarak hüküm kurulması yasaya aykırı olup kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/06/2014 tarihli ve 2011/52 esas, 2014/158 sayılı kararının bu yönden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,