Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/7928 K.2020/11888

Nitelikli dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2019 tarihli ve 2019/143975 soruşturma, 2019/25802 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/10/2019 tarihli ve 2019/152397 soruşturma, 2019/17778 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/11/2019 tarihli ve 2019/1818 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/07/2020 gün ve 94660652-105-17-6648-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/07/2020 gün ve 2020/62148 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 26/11/2018 tarihli ve 2018/7341 esas, 2018/8480 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 15.10.2018 tarih ve 2018/5833-6672 sayılı ilamı ile istikrar kazanmış daha birçok kararında da belirtildiği üzere, menfaat konusu paranın çekildiği yerde dolandırıcılık suçu tamamlanacağından yetkili yerin de bu doğrultuda belirlenmesi gerektiği...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği veya menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında;

somut olayda, müştekiye kendisini vize danışmanlık şirketi yetkilisi olarak tanıtan şüphelinin danışmanlık hizmeti için 1.250,00 Euro talep ettiği, müştekinin bu meblağı şüphelinin bildirdiği IBAN numarasına havale ettiği, gönderilen paranın İstanbul ili Beylikdüzü ilçesinde bulunan Kuveyt Türk Bankası Adnan Kahveci Lobi ATM'sinden çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ