Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/8187 K.2020/10125

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmüne yönelik sanığın temyizi üzerine temyiz talebinin süre yönünden reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Silivri 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunması nedeniyle hükmün verildiği duruşmaya SEGBİS aracılığı ile katılan sanığın yüzüne karşı kurulan hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1 maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakta ise de, 5271 sayılı CMK'nın 263/1. maddesinde sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin düzenlendiği de gözetilip hüküm açıklanırken temyiz yasa yolu ihtarının anılan usule uyulmadan yapıldığının anlaşılması karşısında,

sanığın 04/02/2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu bu nedenle mahkemece temyiz talebinin reddine dair 05/02/2020 tarihli ek kararın kaldırılarak bu hususta tebliğnamedeki düşünceye de iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığın, müşteki Gülşah’a hileli hareketlerle gümrükte çalıştığını ucuza bilgisayar ve cep telefonu alabileceğini ifade ederek müştekiden 1.000 TL aldığı ancak sanığın müştekiye beklemesini söyleyerek yanından ayrılıp bir daha geri gelmediği, bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Sanık savunmaları, müşteki beyanları ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.