Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/841 K.2021/2313

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 31.05.2017 tarihli bozma ilamı ile üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bozma üzerine İstanbul 44.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarih ve 2017/421 Esas, 2017/377 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verildiği; Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesince kanunun önceki halinin sanığın lehine oluşu ve TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen suçun 6763 sayılı kanun değişikliği ile uzlaştırmaya tabi hale gelmesi sebebiyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, Derince Eğitim ve Araştırma Hastanesinde doktor olarak çalışan ... İçel isimli şahsı arayarak kendisini binbaşı Selim olarak tanıttığı, kendisini daha önceden ziyaret ettiğini, bir lojman tamiratı işleri olduğunu tanıdığı olup olmadığını sorduğu, bunun üzerine ...

İçel'in arkadaşı... aracılığıyla adını ve telefonunu öğrendiği müştekiyi araması için sanığa telefonu verdiği, bilahare sanığın müştekiyi arayıp aynı durumdan bahsederek tamirat ile ilgili işlemleri yapabilmesi için verdiği hesap numarasına para yatırmasını istemesi üzerine müştekinin ... adına kayıtlı olan hesaba banka aracılığıyla 17.700 TL parayı havale ettiği ancak daha sonra yaptıkları araştırmada müştekinin dolandırıldığının ortaya çıktığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması,

uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan ve suç tarihinde 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1/-L bendi bulunmaması nedeniyle, sanığın eyleminin sanığın lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.