Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/8483 K.2020/12069

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, Samsun ili Canik ilçesinde cezaevi karşısında bir hastane yapılacağını, hastanenin 2010 yılında faaliyete geçeceğini, temizlik ve güvenlik personelini kendisinin temin edeceğini, iş başvurusunda bulunacakların kendisine nüfus cüzdan suretleri, sabıka kayıtları, diploma gibi belgeler ile kişi başına 500 TL vermesi gerektiğini söylediği, katılan ve müştekilerin istenilen belgeler ile parayı verdikleri, sonrasında sanığa ulaşılamadığı ve sanığın hastane ile bir ilgisinin olmadığının anlaşıldığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanık savunması,

katılan ve müşteki beyanları, arama tutanağı, tutanaklar, ödeme belgeleri ile dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönündeki kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.