Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/8926 K.2021/2526

Sanığın, nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik ilk derece mahkemesi tarafından verilen hükme karşı istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkûmiyete ilişkin hüküm Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından kaldırılarak sanığın değişen suç vasfına göre basit dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine dair hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın kiralamış olduğu suça konu arabayı satmak amacıyla sahibinden.com isimli internet sitesi üzerinden ilan verdiği, burada belirtilen telefon numarasından arayan katılana kendisini Mustafa Demirbilik olarak tanıtarak satış konusunda görüştüğü, Ankara'da buluşarak yüz yüze görüşme ve pazarlık sonunda 53.750 TL satış fiyatında anlaştıkları, sanığın katılana aracın trafik tescil kaydının başkası üzerinde olduğunu ve bu şahıs tarafından devrin yapılacağını söylediği,

katılanın satış bedeli olan 53.750 TL'yi banka hesabından çektiği ve sanık ile biraraya geldikleri büroda devir işinin nasıl yapılacağının görüştükleri, sanığın katılana hitaben araç sahibinin Kızılay'da olduğu söylenerek, Kızılay'da araç sahibi ile buluşup noterden devir işlemini yapabileceklerini söylediği, sanığın parayı saymak için istemesi üzerine katılanın verdiği, paraları alan sanığın arabaya ait anahtar ve ruhsatı sanığa verdiği,

katılanın suça konu araba ile yanında arkadaşı olan tanık Nevfel ve sanığın arkadaşı olduğunu söylediği kişiyle birlikte araç sahibiyle buluşmak için Kızılay'a gittikleri, burada sanığın arkadaşının bir şekilde diğerlerinin yanından ayrıldığı, araç sahibine ulaşamayan katılanın dolandırıldığını anladığı, sanığın bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması,

katılan beyanı, tanık anlatımları, tarafların uzlaşamadıklarına dair uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapmsamından sanığın internet sitesindeki ilanın ardından katılan ile telefonda ve yüz yüze görüştüğü, bu görüşmelerde sanığın hileyi sergileyip katılanı aldattığı şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2009/201 Esas, 2010/3620 Karar sayılı ilamına konu TCK’nın 157/1 maddesindeki dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,