KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2020/898 E., 2020/2244 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 168, 204/1, 62/1,52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, keşidecisi katılan ...'un yöneticisi olduğu ...Yapı Kooperatifi olan, ... Şubesine ait 20.04.2007 tarih, ... seri nolu, hamiline düzenlenmiş 6.500,00-YTL meblağlı çeki tamamen sahte olarak düzenlediği ve satın aldığı araç karşılığı ciro edip vererek menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda; 1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
TCK’nın 204/1. maddesinde yer alan resmi belgede sahtecilik suçu için öngörülen cezanın miktarına göre, aynı kanunun 66/1-e. ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ve sonradan kesinleşip ihbarda bulunulan kasıtlı suç tarihi arasında duran süreler de eklendiği halde suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar dolduğu anlaşıldığından.
5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, banka cevabi yazıları, ekspertiz raporu ile diğer deliller doğrultusunda, sanığın atılı nitelikli dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemini sabit gören mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2020/898, K. 2020/2244, 18 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama