KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2020/931 E., 2020/3479 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
- Hüküm
- 1- TCK.'nın 158/1-d,62,52/2,53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
397 kelime·2 dk okuma
2- TCK.'nın 207/1,62,53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'in, ...'ya ait nüfus cüzdanını bir şekilde ele geçirip üzerine kendi fotoğrafını yapıştırdıktan sonra fotokopisini çıkartıp katılan ...'a ait mobilyalı evi bir yıllığına kiraladığı, kira kontratını da ... ismiyle doldurup imzaladığı, bir süre evi kullandıktan sonra kira bedelini ödemeden ortadan kaybolduğu, bu şekilde dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan olayda;
1-Sanığın özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanığın tevili ikrar içerir savunmaları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, alınan bilirkişi raporunda; inceleme konusu demirbaş eşya teslim listesi ve kira kontratosunda ...’ya atfen atılı bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğu görüş ve kanaatin bildirilmesi ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunun subuta erdiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın fazla ceza verildiği gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2-Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanık savunmaları, katılan beyanları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun subuta erdiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dairemizin 10.09.2014 tarihli 2013/143 E., 2014/14324 K. sayılı ilamı hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada ise, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 158/1-d madesi uyarınca 80 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, ancak bozma ilamına konu hükümde kazanılmış hakkı gözetilerek 10.000 TL. adli para cezasna hükmedilmesi suretiyle, sanık hakkında fazla adli para cezasının tayin edilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2020/931, K. 2020/3479, 9 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama