Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/9396 K.2020/11796

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi ve Tebligat Yönetmeliği’nin 30. maddesi birlikte değerlendirildiğinde, tebliğ yapılacak kişinin adreste bulunmaması halinde, adreste bulunmama sebeplerini komşu, yönetici, kapıcı vb. kişilere sorarak araştırmalı, tespitlerini onların beyanlarını ve imzalarını alarak tebliğ mazbatasına şerh etmeli ya da imzadan imtina etmeleri halinde bu durumu tebliğ mazbatasına şerh etmelidir.

Dosya içerisindeki gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat parçasında ise, söz konusu adresin sanığın MERNİS adresi olduğundan bahisle Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre tebliğ edildiği belirtilmesine rağmen, sanığın adreste bulunmama sebebinin komşu, yönetici vb. kişilerden sorulup araştırılmaması, bu konuda herhangi bir açıklama yapılmaması karşısında, yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, mağdurun nüfus cüzdanı fotokopisini kullanarak mağdur adına bir adet telefon hattı açtırdığı ve faturasını ödemeyerek dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; bahse konu abonelik düzenlenirken Nüfus İdaresinin maddi varlığı olan nüfus cüzdanının kullanılmış olması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56/2 delaletiyle 63/10 madde 2. cümleye muhalefet suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,