Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/9835 K.2021/6219

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nın 204/1,62 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet 2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 158/1-j-son, 168/1,62,52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18/01/2011 tarih ve 2007/553 E., 2011/7 K. sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, söz konusu kararın 02/03/2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 03/07/2013 tarihinde sanık hakkında "eşe karşı kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama" suçundan dolayı ...

4.Asliye Ceza Mahkemesi'nın 27/01/2015 tarih ve 2013/593 E. sayılı ilâmı ile mahkumiyetine hükmedildiği ve bu hükmün 25/12/2014 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11 maddesi gereğince; hükmün açıklanmasına ilişkin ...

1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 28/04/2016 tarih ve 2015/28 E., 2016/170 K. sayılı kararı ile sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 02/03/2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde gerçekleşen suç tarihinin ise 03/07/2013 olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 231/8 son maddesi gereğince, denetim süresi içinde dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Sanık ...'ın temyiz dışı sanık ...ile aynı eylem ve fikir birliği içinde birlikte hareket ederek, katılan ... adına düzenlenen ve tüm dosya kapsamına göre sahte imza atılmak suretiyle oluşturulduğu tespit olunan 130.000 TL bedelli senedi, Finansbank şubesine ibraz ederek katılan adına sahte kredi sözleşmesi düzenledikten sonra, 100.000 TL kredi kullanarak haksız menfaat temin ettikleri, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, 1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 02/03/2011 tarihi ile ikinci suçun işlendiği tarih olan 03/07/2013 tarihine kadar duran 2 yıl 4 ay 1 günlük zamanaşımı süresi de dikkate alınarak, sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 31/05/2006 ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından,

5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde; Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanığın savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, alınan ekspertiz ve adli tıp raporları, kredi evrakları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı olan suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet kabul hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca,

20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetildiğinde ve haksız menfaat miktarının 100.000 lira olduğu dikkate alındığında sanık hakkında temel cezanın 10.000 gün olarak belirlenmesi gerekirken 5.000 gün olarak belirlenmek suretiyle eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.