Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/9971 K.2021/6611

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin hüküm ile nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ... ..., ... ve ...'nun beraatine ilişkin hükümler katılan ... vekili tarafından; nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mahkûmiyetine ilişkin hükümler katılan ... vekili, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın eşi ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ... ..., ... ve ...'nun beraati ile nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mahkûmiyetine ilişkin Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/09/2012 tarih ve 2012/85-2012/228 E.-K. sayılı kararı aleyhine vaki temyiz istemi üzerine dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama talebini ihtiva eden 13/05/2013 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize geldiği,

Dairemizin 10/09/2013 tarih ve 2013/13690-2013/12867 E.-K. sayılı kararıyla eksik inceleme gerekçe gösterilerek hükümlerin bozulmasına karar verildiği, sonrasında Mahkemece bozmaya uyulmayarak 08/01/2014 tarih ve 2013/270-2014/2 E.-K. sayılı kararıyla daha önceki hükümde direnildiği,

Mahkemenin direnme kararı sonrasında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2016 tarih ve 2014/495-2016/1530 E.-K. sayılı gönderme kararıyla, 02/12/2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 36. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesinde yapılan değişiklik doğrultusunda inceleme yapılmak üzere,

dava dosyasının Dairemize gönderildiği ve Dairemizin 04/04/2017 tarih ve 2017/3866-2017/8606 E.-K. sayılı kararıyla Mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden reddi ile direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmesine karar verildiği, akabinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/06/2018 tarih ve 2017/15-508 E.-2018/276 K. sayılı kararıyla Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerin, aleyhe olan bozmaya karşı sanık ...'in beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden, tüm sanıklar yönünden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği,

bozma sonrasında Mahkemece söz konusu eksiklik giderilerek 10/09/2019 tarih ve 2018/330-2019/218 E.-K. sayılı karar ile önceki hükümde direnildiği dava dosyası münderecatından anlaşılmakta olup, Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle anılan Kanunun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesi uyarınca dosya incelenerek gereği düşünüldü;