Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2021/1296 K.2021/2943

1- 1219 sayılı Kanun’un 25, TCK’nın 43/1, 52/2-4, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet, 2- TCK’nın 158/1-L, 52/2-4, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükümleri

Nitelikli dolandırıcılık ve 1219 sayılı Kanun’un 25. maddesine muhalefet etme suçundan İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2019/36 Esas ve 2020/52 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükümleri hakkında sanık ve sanık müdafiileri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlerin sanık, sanık müdafiileri ve Bölge Adliye Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezaların on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' denilmesi ile aynı kanunun 294. maddesinde yer alan ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' hükmü ve aynı kanunun 301. maddesinde belirtilen ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklindeki düzenlemeler gözetilerek;

sanık ve sanık müdafiilerinin "atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, sanığın mahkumiyetine hükmedilen suçları işlediğinin sabit olmadığına, eksik inceleme, tekerrür şartlarının oluşmadığına, delil niteliği taşımayan materyallerin hükümlere esas alındığına, sanığın tahliyesinin gerektiğine”, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının “yeterli gerekçe açıklanmadan adli para cezasının üst hadden uygulandığına, tekerrür şartlarının oluşmadığına, adli para cezalarının tayinin de çelişkiye düşüldüğüne” ilişkin temyiz taleplerinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın kendisini Beyin Sinir ve Omirilik Cerrahisi uzmanı Prof.Dr. ... olarak tanıtarak A9 ve On4 Tv kanalında yayınlanan programlara katıldığı, Youtube ve buyukantalya.com isimli internet sitelerinde profesör ünvanı ile konuşmalar yaptığı, google plus üzerinden doktormuş gibi meslektaşlarının tıp bayramını kutlama içerikli mesaj yayınladığı,

kendisine ait http://cuneytturan.tumblr.com isimli internet sitesinde başka bazı doktorlara ameliyat öncesi çekilmiş görünen fotoğrafı Bezmi-i Alem Tıp Fakültesi ameliyat öncesi hatıra fotoğrafı notuyla paylaştığı, yine aynı sitede aynı şahıslarla çekilmiş başka bir fotoğrafı "ameliyat sonrası başarının yüzlere yansıyan hoş tebessümünün hatıra fotoğrafı" notuyla paylaştığı, hastane.com.tr ve hekimce.com.tr isimli sitelerde kendisi hakkında beyin sinir cerrahı olarak tanıtım yazıları oluşturduğu, yine benzer yazı ve resimleri facebook isimli sitedeki sayfasında paylaştığı ve başkalarının da paylaşmasını sağladığı,

Bu kapsamda; katılan ...’nun kanser olan eşi ...'nun tedavi sürecine sanığın müdahil olduğu, gönderilen tahlil sonuçları ile tedavi evrakına bakarak tavsiyeler verip yönlendirmelerde bulunduğu, eşi için getireceği tedavi maksatlı materyaller için 45.000 Euro aldığı, beyninde pıhtılaşma olabileceği şüphesiyle MR çekilen müşteki ...’nun telefon ile MR sonuçlarına bakıp, görüş bildirdiği, müşteki ...’nin beyin tümörü rahatsızlığı bulunan annesinin tedavi evrakını inceleyerek, tümörün 1.evrede olduğunu söylediğini, doktorların tavsiye ettiğinden farklı bir ilacı kendisine verip annesinin kullanmasını istediğini, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve 1219 Sayılı Kanun’un 25. maddesine muhalefet etme suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1- Sanığın 1219 sayılı Kanun’un 25. maddesine muhalefet suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddine dair hükmün incelenmesinde;

Sanık savunmaları, katılan ve müştekilerin beyanları, dosya kapsamındaki telefon yazışmaları, internet sitelerine ilişkin yazılar, katıldığı konferans ve programlara ait videolar, fotoğraflar ile dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanık hakkında zincirleme şekilde 1219 sayılı Kanun’un 25. maddesine muhalefet etme suçundan ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu mahkumiyet hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, sanık, sanık müdafiileri ve Bölge Adliye Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükme ilişkin TEMYİZ İSTEMLERİNİN AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE,

2- Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddine dair hükmün incelenmesinde;

Sanık savunmaları, katılan beyanları ve dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu mahkumiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekili, sanık, sanık müdafiileri ve Bölge Adliye Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan 20/07/2010 kesinleşme tarihli Eyüp 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/2010 Esas 2010/415 Karar sayılı ertelemeye ilişkin ilamının TCK’nın 51/8 maddesi uyarınca infaz edilmiş sayıldığı 20.07.2013 tarihinden suç tarihlerine kadar, TCK'nın 58/2-b maddesinde düzenlenen 3 yıllık sürenin geçtiği dikkate alınarak, söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının ve adli sicil kaydına göre başkaca tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık, sanık müdafiileri ve Bölge Adliye Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi’nin 14/09/2020 tarih ve 2020/2375 Esas, 2020/1158 Karar sayılı, vaki istinaf başvurusu üzerine sanık hakkında verilen hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısmın tamamen çıkartılması suretiyle, kararın kesinleşmesi ve temyiz incelemeleri dışındaki tutukluluk süresi nazara alınarak sanık müdafiilerinin tahliye talebinin reddiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMLERİNİN AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE, dosyanın 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi gereğince İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi’ne,