Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2021/1372 K.2021/3979

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 157/1, 35/2, 62, 52, 52/4, 54/1, 58, 63 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

16/11/2015 tarihli iddianame ile resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında kamu davası açıldığı halde bu suça ilişkin olarak herhangi bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların iştirak halinde hareket ederek şikayetçinin ikametinde bulunan telefonu aradıkları, sanık ...'ın şikayetçiye kendisini başkomiser olarak tanıtarak kimliğinin terör örgütlerinin elinde olduğu konusunda aldatıp şikayetçinin bankadan 21.000 TL para çekmesini sağladığı, akabinde bankanın önünden bekleyen sanık ...'in şikayetçiye sahte polis kimliğini gösterip kendisinden parayı aldığı sırada polis memurları tarafından suç üstü yakalandıkları, bu suretle sanıkların dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Sanıkların kendilerini kamu görevlisi olarak tanıttıklarının ve sanık ...'in kamu kurumu niteliğinde olan Emniyet Müdürlüğü'nün maddi varlığı sayılan sahte polis kimlik kartını kullandığının iddia edilmesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d, 35/2 maddelerinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçu ile hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,