KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2021/1500 E., 2021/4835 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53. maddeleri
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
gereğince ayrı ayrı mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanı 03/02/2012 tarihinde [TELEFON] nolu telefondan arayan şahsın kendisini polis olarak tanıttığı, sonrasında kendisini savcı olarak tanıtan şahısla katılanı görüştürmeye başladığı, telefondaki şahsın katılana hesabındaki paranın internet aracılığıyla bir çete tarafından çekileceğini, bunu önlemek için hesabındaki paraları kendilerine göndermesi gerektiğini söylediği,
sanıkların katılanı kandırıp, sanık ...'a ait İstanbul Otogar İş Bankası şubesi hesabına 100.000 TL, sanık ...'a ait Mega Center İş Bankasındaki hesaba ise 200.000 TL havale yaptırdıkları, bu şekilde sanıkların hileli davranışlarla katılandan haksız menfaat temin etmek suretiyle üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;
sanıkların eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ancak, suç tarihinde 5327 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinin yürürlükte olmaması nedeniyle eylemin sanıklar lehine olan TCK'nın 157/1. maddesi kapsamında kaldığı,
bu durumda da sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2021/1500, K. 2021/4835, 22 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama