Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2021/1978 K.2021/3629

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Foça Cumhuriyet Başsavcılığının 03/03/2020 tarihli ve 2020/479 soruşturma, 2020/65 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Foça Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/05/2020 tarihli ve 2020/41446 soruşturma, 2020/4073 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Foça Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2020 tarihli ve 2020/981 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30/12/2020 gün ve 94660652-105-35-17987-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2021 gün ve 2021-6595 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında ".... dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, soruşturma dosyasına konu somut olayda,

müştekinin www.sahibinden.com adlı internet sitesinde yayınlanan ilan üzerine almak istediği laptop ile ilgili olarak havale ettiği 1.700,00 Türk lirası tutarındaki paranın 780.00 Türk lirasının Hatay-İzmir'de bulunan C9760 numaralı ATM cihazından, 1.000,00 Türk lirasının da İzmir Karabağlar Üçyol Metrosunda bulunan ATM cihazından çekildiğinin anlaşılması karşısında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ