Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2021/2000 K.2021/3218

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Soma Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 03/09/2019 tarihli ve 2019/10783 soruşturma, 2019/830 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Soma Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/06/2020 tarihli ve 2019/3817 soruşturma, 2020/136 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Soma Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/07/2020 tarihli ve 2020/972 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 09/12/2020 gün ve 94660652-105-45-15197-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/01/2021 gün ve 2021/2696 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında "....

Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği veya menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda,

müştekinin internet sitesinde yayınlanan masaj ilanı üzerine havale ettiği 1.800,00 Türk lirası tutarındaki paranın Ziraat Bankası Çamlık/Denizli Şubesindeki ATM'den çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ