Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2021/2967 K.2021/3554

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde katılanı ev telefonundan arayıp, hakkında ayrı soruşturma yürütülen ve kendisini Balıkesir Emniyet Müdürlüğünde görevli Komiser... olarak tanıttan kişinin, kimliğini kaybedip kaybetmediğini sorduğu, kaybetmediğini söylemesi üzerine banka hesaplarından PKK terör örgütü tarafından kullanıldığını ve para aktarıldığını, bu şahısları yakalamak üzere olduklarını söyleyerek katılanın kullanmakta olduğu cep telefon numarasını istediği, katılanı bu kez cep telefonundan arayarak operasyona başlayacaklarını bu nedenle evden çıkarak bankada bulunan parasını çekmesini istediği,

katılanın de Balıkesir Ziraat Bankasında bulunan parasını çekmek üzere bankaya gittiği, banka görevlisine sessizce kendisini polis olarak tanıtan bir şahsın kendisini arayarak parasını çekmesini istediğini söylemesi üzerine, banka görevlisinin parasını çekmesine müsade etmeyerek durumu polise ihbar ettiği, gelen görevli sivil polis memurlarının telefon görüşmesine devam etmesini söyleyerek katılandan, şahsı yakalamak için işbirliği yapmasını istedikleri, katılanın da kabul etmesi üzerine,

görevli polis memurlarının banka içerisinde gazete kağıtlarına para görünümü vererek hazırladıkları poşeti verdikleri, telefondaki meçhul kişinin yönlendirmesi üzerine gittiği yerde katılanın yanına gelen sanığın "beni komiser... gönderdi, ben polis memuruyum, paketi bana vereceksin" diyerek kendisinden paketi aldıktan sonra koşar adım uzaklaştığı sırada görevli polis memurlarınca yakalandığı,

bu suretle dolandırıcılık suçunu işlendiğinin iddia edildiği eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,