Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2021/3 K.2021/2951

Sanık ...’in, güveni kötüye kullanma suçundan TCK'nın 155/1, 62, 52/2, 53, 58 maddeleri gereğince cezalandırılmasına dair İzmir 18. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 22/04/2014 tarih ve 2013/679 Esas, 2014/420 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve O yer C.Savcısının temyiz istemi üzerine, bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/308083 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 25/11/2019 tarih ve 2017/26591 Esas, 2019/12729 Karar sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, “İzmir 18. Sulh Ceza Mahkemesi’nce verilen 22/04/2014 tarih ve 2013/679 esas, 2014/420 karar sayılı sayılı hükmü O yer C.

Savcısı ve sanık tarafından temyiz edildiği halde, Yargıtay C.Başsavcılığı’nca düzenlenen 07/05/2017 tarihli tebliğname de sadece sanık temyizi değerlendirilip, O yer C.savcısının temyiz istemi sehven değerledirilemediği, CMUK 326/son maddesi de şerh düşülmek üzere bozulmasına, karar verildiği" gerekçesiyle yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın KABULÜNE,

Dairemizin 25/11/2019 tarih ve 2017/26591 Esas, 2019/12729 Karar ilâmında,

İlk paragrafta yer alan “Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:” ibaresi kaldırılarak yerine, "Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve O yer C.Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: " ibaresinin yazılması