Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2021/334 K.2021/2012

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2018 tarihli ve 2018/434 soruşturma, 2018/142 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/11/2019 tarihli ve 2018/88640 soruşturma, 2019/5432 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2019 tarihli ve 2019/332 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/11/2020 gün ve 94660652-105-19-21880-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/12/2020 gün ve 2020/103383 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında "....

Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği veya menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda,

müştekinin hesabından şüphelinin hesabına havale edilen paranın bir kısmının Ziraat Bankasına ait Binevler/Gaziantep adresindeki Z1955002 Nolu ATM cihazından çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ