Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2021/339 K.2021/2016

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 14/02/2020 tarihli ve 2019/19821 soruşturma, 2020/345 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28/02/2020 tarihli ve 2020/39203 soruşturma, 2020/3165 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/03/2020 tarihli ve 2020/273 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/11/2020 gün ve 94660652-105-45-15400-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/12/2020 gün ve 2020/103368 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, soruşturma dosyasına konu olayda,

müştekinin sahibinden.com isimli internet sitesinde kombi almak için anlaştığı şüpheliye gönderdiği 2.150,00 Türk lirasının Yapı Kredi Bankasına ait Kavakpınar...Pendik/İstanbul adresinde bulunan 101583 nolu ATM'den QR kod kullanılarak çekildiği, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ