KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2021/3875 E., 2021/5142 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından ayrı ayrı vekalet ücreti talebiyle sınırlı olarak temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16/10/1978 tarih ve 2/324-350 sayılı kararında belirtildiği üzere; vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasının değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedinin esas alındığı ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava için ayrı ayrı tayinini öngördüğü, buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün bulunmaması,
ancak dosya kapsamına göre temyiz dışı sanık ...'nin Av. ...'ı, sanıklar ... ve ...'ün ise Av. ...'ı verdikleri vekalet ile müdafii olarak seçtiklerinin anlaşılması karşısında; hükümde kendilerini aynı vekille temsil ettiren ve beraatlerine karar verilen sanıklar ... ve ... lehine tek bir vekalet ücreti, sanık ...'ye ise ayrı tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, üç sanık lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "Sanıklar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'nin 14/4 maddesi gereğince sanıklar lehine, hazine aleyhine olmak üzere beraat sebebi ortak olduğundan tek 3.600 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesine" cümlesinin çıkartılarak;
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2021/3875, K. 2021/5142, 17 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama