Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2021/4050 K.2021/5210

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın, 08/04/2016 tarihli dilekçesiyle, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünü tebliğ almadığı, yapılan tebliğin usulsüz olduğundan bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesinde yer alan, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.";

Aynı Kanun'un 21/1-2. maddesinde yer alan, "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine,

varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır.

İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklindeki düzenlemeler hep birlikte değerlendirildiğinde; öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapılması, tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa muhatabın MERNİS adresinin tespiti yapılarak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin MERNİS adresi olduğunu belirtmeden tebliğ yapması, yine tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa tebligat parçası üzerine adresin MERNİS adresi olduğu ve 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca işlem yapılması belirterek tebliğ yapması gerektiği;

bu nedenle sanığın MERNİS adresine doğrudan MERNİS şerhli olarak yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede

Sanığın internet üzerinden aracını satan katılan ... ulaştığı, aracın satımı konusunda anlaşıldığı, aracın devri için sanığa vekaletname verildiği, karşılığında ise sanığın 35.000-TL nakit ve kalan kısım için suça konu ...

Bankası Tuzla-İçmeler Şubesine ait 20/03/2012 tarih ve 28.750-TL bedelli çalıntı çeki verdiği, sanığın aldığı vekaletname ile aracı dört gün sonra bir başkasına sattığı, katılan ...'in keşideci şirketten suça konu çeki sorulması üzerine çalıntı durumunun anlaşıldığı ve şikayetlerde bulunulduğu, keşideci imzasının sahte olarak atıldığı, sanığın hileli hareketlerle katılan ...'den haksız menfaat temin ettiği ve resmi belgede sahtecilikte bulunduğu iddia edilen somut olayda; sanık savunması,

katılan beyanları, bilirkişi raporu ile diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarına ilişkin eylemlerini sabit gören mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususun, koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.