Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2021/4444 K.2021/5421

Dolandırıcılık suçundan, sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nın hükmün kurulduğu 26/04/2016 tarihli oturumda, başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumundan SEGBİS yöntemi ile katıldığı, mahkemece hüküm tefhim edilirken hüküm fıkrasına “5271 sayılı CMK'nın 263/1 maddesi gereğince cezaevinde bulunan sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta dilekçe vererek kanun yoluna başvurabileceğinin de yazılması ve bu hususun da tefhim edilmesi gerektiği halde, bu hususun hüküm fıkrasına yazılmamış ve tefhim edilmemiş olması sebebiyle, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiği tarih olan 05/05/2016 tarihinde temyiz süresi başlayacağından, sanığın temyiz talebinin yasal süre içerisinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’nın katılanları telefonla arayarak kendilerini polis olarak tanıttığı, kimlik bilgilerinin kullanıldığını söyleyerek eve gönderecekleri polise ziynet eşyaları ve paraları vermelerini söyledikleri, sanık ...’nın altınları almak için evin önüne geldiği sırada çevredekilerin uyarması sonucu olayın anlaşıldığı bu suretle dolandırıcılık suçuna teşebbüs ettiklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması karşısında eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,